پیا م مهر

حکایت

kavarblog — Thu, 28 Aug 2008 08:06:18 GMT

گنجشكي محزون با خداي خود شكوه كرد كه :
پروردگارا صبحگاهان طوفاني فرستادي كه آشيانم را به زير افكند. من با تو چه كرده بودم و كدام گوشه سلطنتت را تنگ كرده بودم كه مستوجب چنين عقوبتي شدم ؟
خداي فرمود:
ماري بزرگ در كمين تو و جوجه هايت بود در حاليكه تو در خواب خوش بودي . بادي در راه بود فرستادمش تا لانه ات را به آرامي واژگون كند تا از نيستي برهي !
«چه بسا چيزي را خوش نداشته باشيد حال آنكه خير شما در آن است» بقرة آيه 216

دريا باش، نه حباب

kavarblog — Sun, 24 Aug 2008 08:42:50 GMT

نامه آيت‌الله محمدحسين بهجتي به فرزندش

ای دل‌پسند دلخواه،
دلم مي‌خواهد چون ستاره بر لب بام هستي بدرخشي و چون کهکشان از افق‌هاي بلند بتابي؛ چون قلّه هيماليا، بر آسمان سرکشي و چون شفق، نور آفتاب را در سينه خود نگهداري؛ چون ارواح پاک از فرط صفا به عرش پر گيري و چون مسيح بر آسمان عروج کني؛ چون امواج يک لحظه از حرکت باز‌نايستي؛ چون دريا عميق و بي‌کران باشي. دلم مي‌خواهد چون صدف، پر گوهر اما خاموش باشي؛ چون براق، مرکب جان خويش گردي و آسمان‌ها را درنوردي تا پيمبر جانت را به معراج قُرب جانان برساني. دلم مي‌خواهد در اخلاص، سلمان و در زهد اباذر و در اسرار، کميل و در شوق و استقامت حجر بن عدي، در بيان حجّت، هشام بن حکم و در علم و حکمت، مؤمن الطّاق و در عرفان و عمل اويس قَرن و در صبر و ثبات، زينب زمان باشينور چشمم،
چشم دارم که کم از ذره نباشي که با همه خردي، همتي بلند دارد و تا به آفتاب نرسد، پاي از سير و دست از طلب نکشد.
ذرۀ خرد به خورشيد رسيد از سبـکي ماند سرگشـته به راه آن که سبـک‌بار نشد
آشنا باش کزين پـرده خبرها شنـوي گوش بيـگانه ز اسرار، خبـر‌دار نشد

مي‌خواهم کم از نحل نباشي، نمي‌بيني که با همه ضعف و ناتواني چه شيرين‌کار و سازمان‌ديده و پرتلاش، دوست‌نواز و دشمن‌گداز است. جز از گل‌هاي پاک ننوشد؛ از گل‌هاي هرزه و بدبو بپرهيزد و جز بر گياهان پاک ننشيند و برنخيزد.
مي‌خواهم دريا باشي نه حباب، دريا باشي که قطرات سرگردان باران و رودهاي بي‌قرار و جوي‌ها و نهرهاي بي‌پناه را در سينه خود جاي دهي و از الطاف بي‌دريغ خويش همه را بهره‌مند سازي، حباب نباشي که سبک‌مايه و تنگ‌حوصله بوده، از پروا آکنده باشي که فرجام هوا زوال و فناست.
حباب آسا هواي خودنمائي کرد دلتنگم شدم هم صحبت دريا چو ترک اين هوا کردم

چو دريا باش که ظاهرش از باطنش بهتر است؛ نه چون حباب که ظاهري آراسته دارد و باطني خراب، بر باطن تهي خويش پرده از ريا و تزوير کشيده و سر به کبريائي برافراخته است و بدين جهت است که بد‌عاقبت است؛ نسيمي پرده‌اش بدرد و بادي آبرويش ببرد.
مي‌خواهم چون شميم گل‌هاي کوهستاني باشي که از خود به‌درمي‌رود و به نقطه‌هاي دور پراکنده مي‌گردد تا از عطر خويش دل‌هاي پريشان را جمع و جان‌هاي محزون را شاد و شکفته سازد و مبادا هرگز چون شعله به گِرد خويش پيچي و چون گردباد خودمحور باشي، نبيني که شعله از خودخواهي، دور و نزديک را بسوزد تا خود برافروزد و گردباد از خودمحوري، غبار برانگيزد و فضا را تيره سازد؟!

فرزند دلبندم،
نصيحتي خواسته بودي، چند جمله مي‌نويسم شايد از آن ميانه يکي کارگر افتد و تو را مي‌سزد که اندرز پدر به جان بپذيري که هم تو شايسته و عاشقي و هم من، دلسوز و مشفق.
فرزندم،
بزرگترين مانع رسيدن به کمال آلوده بودن به گناه است که گناه سمّ قتّال است و اسباب وبال. هر اندازه از گناه فاصله گيري، به خدا نزديک شوي و هر چه بيشتر گناه را ترک کني، رضاي حق را بهتر جذب کني. حافظ مي‌گويد:
در ره منزل ليـلي که خطرهاست در آن شرط اول قـدم آنست که مجنـــون باشي

غوطه در اشک بزن، کاهل طريقت گويند پاک شو اول و پس ديده بر آن پاک انداز!

عزيزم،
اول‌گام راهيان طريق حق، اطاعت فرمان و ترک عصيان است. جائي که صفي‌الله را با ترک اولائي ز بهشت مي‌رانند؛ چگونه آلودگان را با آن همه گناه به بهشت فراخوانند؟! اگر مي‌خواهي به قرب خدا رسي؛ بايد ترک هوا کني که صاحبان گناه، آبروئي ندارند و آنان را به کعبه رضاي حق راهي نيست. بيچارگي و واماندگي و بدبختي بشر، همه از معصيت است که گناه، عامل ذلت و باعث نکبت و وسيله سلب توفيق و سبب لغزش از طريق است.

دعاي کميل را با تفکر در واژه واژه آن بخوان تا از عواقب شوم گناه آگاه گردي. خوب بينديش که علي(عليه‌السلام) چه مي‌گويد و آثار شوم گناه را چگونه بيان مي‌فرمايد. گاهي گناه، بلا نازل مي‌سازد و گاه برکت مي‌برد و گاه مانع رفع دعا و اجابت التماس بنده مي‌گردد؛ گاهي حلاوت عبادت را از آدمي مي‌گيرد که دل از گناه تيره مي‌شود و توفيق از انسان دور مي‌گردد. آن گاه در پايان دعا، بي‌تابي علي را با همه عصمت و طهارتش بنگر؛ درست چون مجروحي خون از بدن رفته و چون زمين‌خورده‌اي دست و پا شکسته و چون مصدومي در تصادف متلاشي گشته، دست استغاثه برمي‌آورد و فرياد برمي‌دارد و پريشان و بي‌طاقت مي‌نالد که خدايا زود باش، شتاب کن، همين شب، همين ساعت، همين لحظه دستم را بگير که مي‌افتم، توفيقم بخش که اين زهر هلاکم مي‌کند، درمانم کن که اين درد هم اکنون مرا مي‌کشد. از درد به خود مي‌پيچد که هر نفس، خطر مرگ تهديدش مي‌کند، ناله مي‌زند و خدا را قسم مي‌دهد که: «...ان تهب لي في هذه اللّيله و في هذه الساع کلّ جرم اجرمته و کلّ ذنب اذنبته...»
راستي چه بي‌انصافي و بزرگ‌ستمي است که انسان با مولاي مهربان خويش درافتد و با آن همه عنايت و نوازش و مرحمت که از او مي‌بيند، باز جرئت ورزد و فرمان او را مخالفت نمايد. آه، چه بي‌شرمي از اين بالاتر و چه وقاحتي از اين زشت‌تر؟ و چه گستاخي از اين رسواتر؟ آه، چه خجلت‌آور است که او با بي‌نيازي، ناز تو کشد و تو با آن همه نياز، به او پشت کني!! او تو را فراخواند و تو فاصله گيري و به عقب برگردي؛ او در حق تو، وفا کند در پي وفا، کرم کند بر سر کرم و نعمت دهد پياپي و نوايت رساند دمادم و تو در حق او، جفا کني بر سر جفا و جرئت‌ ورزي در پي جرئت!! دعوتش را نپذيري و محبتش را ناسپاسي کني. کفران ورزي و سرپيچي کني. واي و صد واي از اين جسارت که او تو را جويد و خواند و تو از او در غفلت به سر بري. او به تو رو مي‌آرد و تو از او بگريزي. او به گرمي پاسخت گويد و تو دعوتش را اجابت نکني.

عزيز من،
هر گناهي جسارت به خداست. اين همه جسارت را چگونه تحمل مي‌کني؟! آيا روزي مي‌تواني آن را تلافي کني. دعاي توبه زين العابدين را بخوان؛ ببين و بينديش، بخوان و بازخوان. بنگر که چگونه گناه در نظر وي عظيم و غير‌قابل‌جبران است. مي‌فرمايد: «اگر آن قدر دستم را به درگاه تو بلند سازم تا بازوانم از پيکر فروافتد و اگر در برابرت به معذرت رکوع روم و آن‌قدر رکوعم را طولاني کنم تا پشتم بشکند و اگر در برابر تو آن‌قدر به خاک افتم تا مهره‌هاي گردنم از کار افتد و اگر تلافي گناه را همه عمر به جاي نان و آب، خاک و خاکستر خورم با اين همه شايسته بخشش يک گناه نگردم.»

فرزندم،
خوب در گناهان گذشته و حال خويش بينديش و همواره آن را به ياد داشته باش و همواره هراسان و بيمناک باش که کار گناه وخيم است و عاقبتش نامعلوم. اگر تو آن را فراموش کني، خدا فراموش نخواهد کرد. هر زمان که حالي داري، استغفار کن و از خد آمرزش خواه که پيامبر گرامي با عصمت عظيمش هر روز هفتاد بار استغفار مي‌کرد. خوف از گناه علامت ايمان است که پيامبر(ص) به اباذر فرمود: «نشان مؤمن آن ست که اگر گناهي کند چنان هراسان باشد که گوئي در کنار صخره‌اي لرزان قرار گرفته که هر لحظه بيم آن مي‌رود که آن صخره عظيم فروغلتد و بر او فروافتد.»

فرزندم،
به خود اجازه هيچ گناهي مده اگرچه خرد و حقير باشد؛ که هر گناهي مخالفت خداست و مخالفت خدا در هر امر عظيم است و علي(عليه السلام) فرمود: «اشدّ الذنوب ما استخفّ به صاحبه؛ سخت‌ترين گناه گناهي‌ست که گنه‌کار آن را کوچک شمارد.» مگر نه اين است که کوه‌هاي بزرگ از سنگ‌ريزه‌هاي خرد و درياي بي‌کران از قطرات باران فراهم مي‌آيد؟ شاعر عرب مي‌گويد:
خلِّ الذنوب صغيرها و کبيرها فَهُوَ التُّقي لا تُحقِرنَّ صغيرهً ان الجِبال مِن الحِصي
و امام بزرگوار موسي بن جعفر(عليه‌السلام) فرمود: «خشم خدا در ميان گناهان پنهان است، پس هيچ گناه را مرتکب مشو چه داني شايد همان گناه کمين‌گاه خشم خداست و تو با ارتکاب آن به خشم خدا دچار خواهي شد.»

عزيزم،
گاه يک شعله موجب حريقي بزرگ مي‌گردد و کبريتي خرمني را آتش مي‌زند و موئي ديده را کور مي‌سازد؛ پس مبادا هيچ گناهي را کوچک شماري که در ديد بزرگان معرفت هر گناهي کبيره است.
هر چند که پند در جهان بسيار است پندي دهمت که گوهري شهوار است
مشمار گنه خرد و گر چند کم است يک شعله کم آفت صد نيـــزار است

اگرچه سخن به درازا کشيد، بگذار سخني ديگر از زين‌العابدين(عليه‌السلام) که دردشناس و درمان‌دان است، در خطر گناه، براي تو بخوانم که تو فروغ چشم و آرام دل مني و دريغم آيد که تو را از خطرات گناه در حدّ توان خويش آگاه نسازم. دوست دارم که تو را پيش از سقوط در چاه، بيدار سازم تا به چاه نيفتي و اگر خداي ناکرده افتادي، رهائي خويش را به سرعت چاره‌ جوئي و در چاه نماني که ماندن همان است و هلاکت همان. در مناجات نخستين از مناجات پانزده‌گانه زين‌العابدين(عليه‌السلام) چنين مي‌خواني: «الهي البستني الخطايا ثوب مذلّتي وَ جَلّلني التباعد منک لباس مسکنتي و امات قلبي عظيم جنايتي؛ يعني، خدايا گناهان لباس ذلّت و خواري بر تنم پوشانده و دوري از تو جامه بدبختي و بيچارگي در برم کرده و جنايت بزرگ من، دلم را نه افسرده که مرده ساخته است.»
در هر حال مردانه کوشش کن و به هر طريق که مي‌تواني از راه مراقبه يا محاکمه يا ندامت و توبه و يا استغفار و التماس، گرد معصيت و غفلت را از آينه دل بزداي و مراقب باش تا دگر باره غبار بر آن ننشيند.

فرزند محبوبم،
از تو که کم گناه کرده‌اي و دلي پاک و باصفا داري، فراوان التماس دعا دارم. مبادا پدر گنه‌کارت را فراموش کني، تو را به خدا مي‌سپارم.

خدا‌حافظ
پدرت محمد‌حسين بهجتي

نامه نگاری محرمانه انیشتین به آیت الله بروجردی

kavarblog — Fri, 04 Jan 2008 19:53:20 GMT

((جاءَ اَلحَقُّ وَ زَهَقَ الباطِلُ اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهوقاً))
از وبلاگ گروه دینی وقرآن استان همدان
چگونه يك حديث، اينشتين را شگفت‌زده كرد؟
هيچ جا در هيچ مذهبي چنين احاديث پر مغزي يافت نمي‌شود و تنها اين مذهب شيعه است كه احاديث پيشوايان آن نظريه ي پيچيده «نسبيت» را ارائه داده ولي اكثر دانشمندان آن را نفهميده‌اند.
«آلبرت اينشتين» فيزيكدان بزرگ معاصر، در آخرين رساله‌ علمي خود با عنوان «دي اركلارونگ Die Erklarung» (به معناي بيانيه) كه در سال 1954 در آمريكا و به زبان آلماني نوشت، اسلام را بر تمامي اديان جهان ترجيح داده و آن را كامل‌ترين ومعقول‌ترين دين دانسته است.
اين رساله در حقيقت همان نامه‌نگاري محرمانه اينشتين با مرحوم آيت‌الله العظمي بروجردي است. اينشتين در اين رساله «نظريه نسبيت» خود را با آياتي از قرآن كريم و احاديثي از كتاب‌هاي شريف نهج البلاغه و بحارالانوار تطبيق داده و نوشته است كه هيچ جا در هيچ مذهبي چنين احاديث پر مغزي يافت نمي‌شود و تنها اين مذهب شيعه است كه احاديث پيشوايان آن نظريه ي پيچيده «نسبيت» را ارائه داده ولي اكثر دانشمندان آن را نفهميده‌اند.
يكي از اين حديث‌ها حديثي است كه علامه مجلسي در مورد معراج جسماني رسول اكرم (ص) نقل مي‌كند كه: «هنگام برخاستن از زمين، لباس يا پاي مبارك پيامبر به ظرف آبي مي‌خورد و آن ظرف واژگون مي‌شود. اما پس از اينكه پيامبر اكرم(ص) از معراج جسماني باز مي‌گردند مشاهده مي‌كنند كه پس از گذشت اين همه زمان، هنوز آب آن ظرف در حال ريختن روي زمين است».
اينشتين اين حديث را از گرانبهاترين بيانات علمي پيشوايان شيعه در زمينه «نسبيت زمان» دانسته و شرح فيزيكي مفصلي بر آن مي‌نويسد. اينشتين همچنين در اين رساله «معاد جسماني» را از راه فيزيكي اثبات مي‌كند. او فرمول رياضي معاد جسماني را عكس فرمول معروف «نسبيت ماده و انرژي» مي‌داند: E = M.C2 >> M = E /C2
يعني اگر حتي بدن ما تبديل به انرژي شده باشد دوباره مي‌تواند عينا به تبديل به ماده و زنده شود.
اينشتين در اين كتاب همواره از آيت الله بروجردي با احترام و به لفظ «بروجردي بزرگ» ياد كرده و از شادروان پروفسور حسابي نيز بارها با لفظ «حسابي عزيز» ياد كرده است.
اصل نسخه اين رساله اكنون به لحاظ مسايل امنيتي به صندوق امانات سري لندن (بخش امانات پروفسور ابراهيم مهدوي) سپرده شده و نگهداري مي‌شود.
اين رساله را پروفسورابراهيم مهدوي (مقيم لندن) ، با كمك يكي از اعضاء شركت اتومبيل‌سازي بنز و به بهاي 3 ميليون دلار از يك عتيقه‌فروش يهودي خريداري كرد.
دستخط اينشتين در تمامي صفحات اين كتابچه توسط خط‌ شناسي رايانه‌اي چك شده و تأييد گشته است

هفته ولایت و فرا رسیدن عید سعید غدیر مبارک

kavarblog — Tue, 25 Dec 2007 18:54:35 GMT

دوستان عید آل الله مبارک

باده بده ساقيا،ولى ز خم غدير
چنگ بزن مطربا،ولى به ياد امير

وادى خم غدير،منطقه نور شد
باز كف عقل پير،تجلى طور شد

قرآن و ايرانيان

kavarblog — Thu, 29 Nov 2007 17:08:31 GMT

در قرآن كريم از اسلام آوردن و كوششها و تلاشهاي پر ثمر آنان براي پيشرفت اسلام در زمينه‏هاي مختلف پيشگوئي كرد.1در ذيل به سه مورد از آيات اشاره مي‏شود كه در آنها پيامبر (ص) مصداق آيات را سلمان فارسي و ياران او معرفي كرده‏اند و همچنين در مناسبات مختلف به علم و دين و ايمان اشاره نمودند:

1) آيه 133 سوره مباركه نساء:

«اي مردم اگر او بخواهد شما را از ميان مي‏برد و افراد ديگري را (به جاي شما) مي‏آورد و خداوند توانايي بر اين كار را دارد.»

عبارت قرآني « يات بآخرين » به تعبير مرحوم طبرسي2 ، يعني قوم ديگر غير از شما كه پيامبرش را و همراهي مي‏كنند كه در روايت آمده است كه هنگامي كه اين آيه نازل شد پيامبر اكرم (ص) دستش را بر پشت سلمان زد و فرمود: اين همان قوم‏اند يعني عجم فارس (اهل فارس).

2) آيه 54 سوره مباركه مائده:

«اي كساني كه ايمان آورده‏ايد هر كسي از شما از آيين خود باز گردد (به خدا زياني نمي‏رساند). خداوند در آينده جمعيتي را مي‏آورد كه آنها را دوست دارد و آنها (نيز) او را دوست دارند، در برابر مومنان متواضع و در برابر كافران نيرومندند، آنها در راه خدا جهاد مي‏كنند و از سرزنش كنندگان هراسي ندارند، اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد (و شايسته ببيند) مي‏دهد و (فضل) خدا وسيع و خداوند داناست»

در روايات درباره « فسوف ياتي‏الله بقوم » شان نزولهاي گوناگوني ذكر شد از جمله درباره حضرت علي (ع) و يارانش و حضرت مهدي (عج) و يارانش و همچنين سلمان فارسي و يارانش ذكر شد. 3

البته اين آيه يك مفهوم كلي دارد كه بر مصاديق مختلف قابل صدق است.

3) آيه 3 سوره مباركه جمعه

«(او مبعوث به گروه ديگري از مومنان نيز هست كه ) هنوز ملحق به اينها نشده‏اند …»

از پيامبر اكرم (ص) درباره و « آخرين منهم لما يلحقوا بهم » سوال كردند كه اينها چه كساني هستند؟

پيامبر دست خود را بر شانه سلمان زد و فرمود:

«لوكان الايمان في‏الثر يا لنالته رجال من هولاء4»

«اگر ايمان در ثريا باشد مرداني از اين گروه (ايرانيان) به آن دست مي‏يابند.»

در تعابير ديگر قريب به اين مضمون كه اگرعلم يادين در ثريا باشد فرزندان فارس بدان دست مي‏يابند:

«لو كان الدين بالثريا لتناوله رجال من ابناء فارس5»

و همچنين پيامبر اكرم (ص) درباره جايگاه ايرانيان در اسلام فرمودند6:

* بزرگ‏ترين سهم را در اسلام، مردم ايران دارند.

* خوشبخت‏ترين ملت غير عرب به واسطه اسلام، مردم ايران هستند.

1ـ تفسير نمونه ج 4 ص 54

2 ـ مجمع البيان ج 3 ص 210

3 ـ مجمع اليان ج 4 ص 54 و نمونه ج 3 ص 359

4 ـ مجمع البيان ج 10 ص 7 و نمونه ج 24 ص 109

5 ـ مجمع البيان ج 3 ص 358

6 ـ ميزان الحكمه از گنجينه الكترونيك CD

پیام مدیریتی از مولای متقیان علیه السلام

kavarblog — Wed, 28 Nov 2007 19:40:57 GMT

حضرت علی (َع) می فر ماید :

اندک کار مداوم و مستمر بهتر از خیل کثیری از

کارهایی است که تداوم نداشته باشد و به

نتیجه نرسند.کارهای بزرگ را به چند کار کوچک

دست یافتنی تبدیل کنیم و با هدف گذاری های

کمی و کیفی ،ان ها را به سر انجام برسانیم .

فرایند آغاز و استمرار و پایان درست کارها

را ببینیم و همه ی امکانات را برای تحقق

آن بسیج کنیم .به عبارت دیگر ،اگر کار ها را کوچک

و جمع وجور شروع کنیم ،ولی با عمق و

استحکام بیشتری به انجام برسانیم ،

بهتر از شروع بزرگ ،ولی

استمرار ناقص و نتیجه نا معلوم است .

ژاپنی ها می گویند :کم زیاد است و این را

بیش تر در آموزش بکار می بندند.

یعنی اگر مطالب را کم ،

ولی عمیق ارائه دهیم ،

بهتر از حجم زیاد با عمق کم است .

معنای این جمله ی کوتاه ،

عمق بخشیدن به کارها

به جای پخش کردن و گستردن

بی رویه ی آن ها با عمق کم است .

پس مدیر با برنامه و اندیشمند مدیری است که .........

( نقل از رشد مدیریت مدرسه -شماره ۱-مهر ۸۶)

درد دل شبانه

kavarblog — Tue, 27 Nov 2007 19:52:18 GMT

گفتم:"چقدر احساس تنهايي مي‌كنم..." گفتي:" من كه نزديكم..." (بقره/۱۸۶)1 گفتم:" تو هميشه نزديكي؛ من دورم... كاش مي‌شد مرا به خود نزدیک گردانی..." گفتي: "هر صبح و عصر، پروردگارت رو پيش خودت، با خوف و تضرع، و با صداي آهسته ياد كن." (اعراف/۲۰۵)2 گفتم:" اين هم توفيق مي‌خواهد!" گفتي:" دوست نداريد خدا ببخشدتون؟"(نور/۲۲)3 گفتم:" این برگ آرزوی من است ." گفتي:" پس از خدا بخواهيد ببخشدتون و بعد توبه كنيد." (هود/۹۰)4 گفتم:" با اين همه گناه... آخه چيكار مي‌تونم بكنم؟" گفتي: "مگه نمي‌دونيد خداست كه توبه رو از بنده‌هاش قبول مي‌كنه؟!" (توبه/۱۰۴)5 گفتم: "ديگه روي توبه ندارم..." گفتي: "ولي خدا عزيزه و دانا، او آمرزنده‌ي گناه هست و پذيرنده‌ي توبه" (غافر/۲-۳)6 گفتم: "با اين همه گناه، براي كدوم گناهم توبه كنم؟" گفتي: "خدا همه‌ي گناه‌ها رو مي‌بخشه" (زمر/۵۳)7 گفتم: "يعني بازم بيام؟ بازم منو مي‌بخشي؟" گفتي: "به جز خدا كيه كه گناهان رو ببخشه؟" (عمران/۱۳۵)8 گفتم: "نمي‌دونم چرا هميشه در مقابل اين كلامت كم ميارم! آتيشم مي‌زنه؛ ذوبم مي‌كنه؛ عاشق مي‌شم! ... توبه مي‌كنم." گفتي:" خدا هم توبه‌كننده‌ها و هم اونايي كه پاك هستند رو دوست داره" (بقره/۲۲۲)9 ناخواسته گفتم: "الهي و ربي من لي غيرك" گفتي: "خدا براي بنده‌اش كافي نيست؟" (زمر/۳۶)10 گفتم: "در برابر اين همه مهربونيت چيكار مي‌تونم بكنم؟" گفتي:" اي مؤمنين! خدا رو زياد ياد كنيد و صبح و شب تسبيحش كنيد. او كسي هست كه خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت مي‌فرستن تا شما رو از تاريكي‌ها به سوي روشنايي بيرون بيارن. خدا نسبت به مؤمنين مهربونه" (احزاب/۴۱-۴۳)11

1- فاني قريب .::

2- و اذكر ربك في نفسك تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال .::

3- ألا تحبون ان يغفرالله لكم .::

4- و استغفروا ربكم ثم توبوا اليه .::

5- الم يعلموا ان الله هو يقبل التوبة عن عباده .::

6- الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوب .::

7- ان الله يغفر الذنوب جميعا .::

8- و من يغفر الذنوب الا الله .::

9- ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين .::

10- اليس الله بكاف عبده .::

11- يا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا و سبحوه بكرة و اصيلا هو الذي يصلي عليكم و ملائكته ليخرجكم من الظلمت الي النور و كان بالمؤمنين

رحيما .::

میلاد نور مبارک

kavarblog — Wed, 21 Nov 2007 13:06:56 GMT

شهادت آب

kavarblog — Thu, 08 Nov 2007 16:09:18 GMT

دکتری هست ژاپنی به اسم ماسارو ایمو تو آقای ایموتو حدود ده هزار آزمایش بر روی آب انجام داده

ایشون معتقده که آب یه موقع هایی رفتار کریستالی از خودش نشون میده .

و آبهای مختلف رو در آزمایش های مختلف قرار میده اب رو منجمد میکنه ملکول های اب رو زیر میکروسکوپ میزاره و نظاره میکنه تمام مجامع فیزیک و زیست شناسی دنیا هم ازمایش های ایشون رو پذیرفتن .

اون میگه اب با توجه به اون محیطی که قرار میگرد تفاوت میکنه یعنی اگه شما

اب رو میریزی تو یه سطل یا یه پارج یا یه کاسه اب شکل ظاهری اب تغییر میکند یعنی خودشو هم شکل میکنه با اون ظرف

میگه نه تنها شکل ظاهری اب منطبق با شرایط پیرامونیست بلکه شکل مولکولی ابهم تغییر میکند

حالا یه سری تصاویر رو ببینید .

این عکس مولکول ابی است که راکد مثل ابی که پشت سد است ابی که مثل دریاچه ها که اب ساکن است و ابهایی که جاری است مثل رودخانه که بین شهرا میگذرد

معتقده ملوکول اینا زشت میشود

ابهاییکه راکدن به خاطر راکد بودن زشت میشوند ابهاییکه جارین به خاطر طیف قالب منفی ادمهای اطرف ان زشت میشود

اولین تصویر از اب یک دریاچه است به اسم بیواکو این دریاچه بزرگترین دریاچه درمرکز ژاپن است

تصویر اول

ایشون میگه چون این اب ساکن است مولکولش زشت شده همین سکون باعث میشه که مولکول اب زشت بشه

تصویردوم ه رودخانه ای هست به اسم یودو این رودخانه از چندین شهر ژاپن عبور میکنه این شکله ملکولشه

میگه به دلیل این که از شهرا عبور میکنه و اکثر مردم تفکرات منفی دارن . فکر منفی مردم روی ملکول اب تاثیر گذاشته

ما باید از اب الگو بگیریم ایشون میگه دلیل بر زشت بودن ملکول اب یا به دلیل ساکن بودن ابه یا به د لیل حرکت کردن از کنار مردمی که فکرشون منفی است اقای ایمو تو میگه ابهاییکه تازه از دل کوه میان بیرون ابهای چشمه هاییکه برف اب شده وجریان پیده میکنن و از دل کوه میان بیرون به دلیل اینکه در معرض افکار منفی مردم قرار نگرفتن هنوز مثبته مثبته شکلش هم به میزا ن مثبت بودنش خوشکله

تصویر سوم

این ابی است که تازه از چشمه میاد بیرون نه از دهی گذشته نه از شهری گذشته ابشو گرفتن و زیر میکروسکوپ دیدن

تصویر چهارم

اب چشمه ای است این تصویر هم باز نشون داده وقتی از سرچشمه اومده بیرون از دل کوه اومده بیرون چقدر زیباست همین ابه میره تو رود خونه شهر ببینید چه افتضاحی میشه

تصویر پنجم

اب چشمه ایست باز ابی هستش که تازه از چشمه میاد بیرون

تصویر ششم اینم ابه چشمه دیگرایست

تصویر شماره هفتم اینم یه چشمه دیگه

مولکول اول مال اب یه سد است که خیلی بی ریخته و اون مولکول پایینی مال اب همون سد است که چند نفر اورد پیش اب سد گفت دعا کنید شاید باورتون نشه بعد از ده ثاینه دوباره گذاشت زیر میکرسکوپ این تصویر رو ببینید بعد از دعا اینجوری شد چقدر عجیب

اینم تصویرآب بعد از دعا

این تصویر اب لوله کشی

همین تصویر زشت که حال ادمو بهم میزنه اب لوله کشی است که در شهر توکیوگرفت

حالا اومد به پانصد نفر استاد مسائل معنی درگوشه گوشه ژاپن که هیچ کدوم تو توکیو نیستن گفت سر یه ساعت مشخصی من یه فنجون اب رومیزمه تو توکیو اب که تصویرشو دیدید سر فلان ساعت میخوام همتون به این ابه فکر کنید ودعا کنید که خوشکل شه

خب این همین تصویری بعد از دعا کردن پانصد نفر خیلی عجیبه نه

اینم عکس دکتر و آدرس سایتش

http://www.masaru-emoto.net

ا قسام نماز بر حسب آثار

kavarblog — Wed, 31 Oct 2007 16:22:35 GMT

از بررسی آیات و روایات مربوط به نماز به دست می آید که نماز ها از حیث اثر گذاری بر پنج گونه اند .

البته این تقسیم بر اساس کیفیت نمازها و اقسام نمازگزارها است.

1. نماز ناب : نماز ناب نمازی است که با بالاترین درجه از عشق و معرفت و بیشترین خشوع و حضور خوانده شود . نمازی که در آن خاطر نمازگزار آنی غافل از خدا و معطوف به دنیا نشود و نمازگزار به گونه ای در آن غرق شود که اگر تیر از پایش در آورند متوجه نشود .نماز ناب مخصوص انبیائ و اولیائ است و مقام والایش مرهون همین نماز است . آری نماز ناب چنین اثری دارد . عارفانی چون محمد (ص) ، علی (ع)و علی ابن الحسین (ع) باید که چنین نماز بگزارد . انسانهای معصوم و برگزیده ای که دسترسی به مقام و نماز آنان برای دیگران میسر نیست .

2. نماز پر آثار :نمازی است که آگاهانه و عاشقانه بگزارند . نمازی ناب و پر از حضور ، توسط انسانهای خالص و ناب . این گونه نماز ها در انسان سازی و جامعه سازی نظیر ندارد و مخصوص عارفان و بندگان صالح خدا هستند . افسوس که عارفان در جامعه بسیار اندکند .

پروردگارا عرفان نماز را به ما عطا فرما و ما را به گزاردن نماز عارفانه موفق ساز .

3. نماز موثر : چنانچه آفات نماز یعنی جهل ، ضعف ،

سهو وریا را به آگاهی ، ایمان ، توجه و اخلاص بدل سازیم نمازمان نماز موثری خواهد بود . آنان که نماز موثر و سازنده به جای می آورند بسیار کمتر از کسانی هستند که نماز کم اثر می خوانند . این نماز، نماز مومنانی است که اهل علم و معرفتند.

4. نماز کم اثر : نمازی است که غالباً از اول وقت

خود به تاخیر می افتد و چنانچه در آغاز وقت خوانده شود باز هم با توجه کامل و حضور دل خوانده نمی شود این نماز همان نماز ساهی و غافل است . در دوره فرعون آمده است : وای بر نماز گزاران ، همان نماز گزارانی که از نماز خود فراموش می کنند ( فراموشکار در نماز خود هستند .)

با توجه به آنچه گفته شد بعضی از آفات نماز ضعف ایمان و فراموشی است.

بکوشیم که ضعف را به قوت و سهو را به توجه بدل سازیم . ساهی نماز نباشیم و مستحق ویل نگردیم . نماز پر اثر بگذاریم و از آن بهره برداریم .

5. نماز بی اثر : نمازی است که نماز گزارنده آن را نه

از روی اعتماد و به عنوان یک تکلیف بلکه برای چشم و گوش دیگران و به عنوان یک فریب می خواند و چون نمازش خالی از انگیزه های خدائی و به دور از آگاهی و احساس تعهد و مسئولیت است گاهی نماز می خواند و گاهی نمی خواند .

وقتی که در حضور مردم است می خواند و هنگامی که در خلوت است نمی خواند حال که نماز حضور در محضر مردم نیست بلکه حضور در محضر پروردگار است و او همیشه و هرجا حاضر و ناظر است .

چنین نمازی نه تنها بی اثر و فاقد آثار نیک می باشد بلکه زیانبار است . همانند خوراک فاسد است زیان فردی دارد و چون برای فریب است زیان جمعی دارد. از این رو نه تنها نزد خدا فاقد ارزش است بلکه از گناهان است . آیا نباید نماز گناه آلود و بی ارزش و بی اثر را غیر معتبر بشمارد و مهر باطل شد بر آن بزنند؟ آیا این گونه نماز گزاران در خور « ویل » نمی باشند . در سوره ماعون می خوانیم : وای بر نماز گزاران ... همان نماز گزارانی که در نماز خود ریا می ورزند .

بزرگ ترین آفت نماز جهل و ریا است و بهترین عوامل بهبود نماز و هر کار دیگر آگاهی و اخلاص است ریا کردن برای دنیا است و همچنان که وضو برای نماز واجب است ترک ریا و دست شستن از دنیا نیز که وضوی باطنی است برای نماز و روی آوردن به خدا ضرورت دارد .

این وضویی است که می توان با آن تا قیامت نماز گزارد .

نماز را با ریا از اثر نیندازیم . ترک ریا کنیم و نمازی اثر بخش بگزاریم .